زندگی من چراهای بی جواب

یک صفحه سوال افسوس بی جواب 

زندگی من پرده ای رنگارنگ افسوس پشت پرده مبهم

از این چراها برای خود قفسی ساخته ام

همه هستیم را در کنج این قفس باخته ام 

چرا آمد ؟ چرا رفت؟چرا گفت ؟ چرا خندید ؟ چرا مرد؟

و من چون قاتلی که دنیا شاهد قتلش هست چیزی برای دفاع ندارم

من نخواستم خود غم در گشود

شبی بود غرق شادی و خنده

بی دعوت آمد و برد عشق را 

آمد و فریاد  درد زد بانگ عشق را خموش کرد 

شب عیش و مستی و شادی بود 

ناگه غم آمد و خنده ها را خفه کرد

ناگه سیل اشک را هدیه کرد 

گویا دوباره حسرت صدا کرده مرا

در اوج شادی به مهمانی آتش دعوت کرده مرا 

خوانده تا در آغوشش گیرد مرا 

خوانده تا دوباره آنش زند مرا   

با نگاه نه با کلامت برده

دیده بر رخسارت تشنه شده

بهر دیدارت پر از حسرت شده

ای مسیحای تن بی جان من

ای امید دل مایوس من

ای همه من،سارای من

ای عشقت مایه ی آرامشم

ای روز و شب تنها فکر من

دل به رویت مدهوش شده

در این عالمچون تو کسی نبرده دل ما را

چون تو کسی نکرده عاشق،ما را

ندیده ،یک دنیا عاشق شده ام

چه شود گر چهره گشایی

لب و چشم و صورت نمایی

این دل آشفته را آرام کنی

این تشنه لب را آبی دهی

تشنه دیدار توام

تا ابد عاشق روی توام

چگونه ز یاد برم عشقت که من عاشق وصال توام