می کشی غنچه ها را.اسیر می کنی ماه را

ز تقدیر خود بی خبری ؟
از فرجام خود نمی ترسی؟

محبت    تمنا می کنم تو را از دوستانم

محبت   غروب کرده ای زین روزگار؟

ای عشق   می شنوم تو را  هرروز

              می بینم تو را چو روز

افسوس تو فقط یک واژه ای نه بیشتر

ای وفا   چه زیبایی تو.ندیده است روزگار چون تو

         محال است تجربه کردن تو در این روزگار

         محال است رسیدن به تو

    فقط تکرار کن این واژه ها را

    تجسم کن در رویاهایت  

 آرزو کن سینه ها ترک کنند عادت ظلم را

 آرزو کن فاصله ها بمیرند

 آرزو کن سریال تنهایی دست ها تمام شود

 آرزو کن آفتاب وصال طلوع کند

 آرزو کن خدا به دادمان برسد.

ای ظلم     شدی خوشی ما

ای محبت  گمشدی در رویای ما

ای عشق  فقط در زبانی نه در دل

ای وفا     افسانه ای بیش نیستی

دور از یار من عاشق دیگری شدم

عاشق زیبا رویی به نام حسرت شدم

 گرچه یار حوری بود حسرت خود  بی همتاست

یار از ما یاد نمی کند حسرت روز شب با ما به سر می کند

یار فانیست حسرت باقی.

من آن یار نخواهم که گه وفا کند گه نکند

گه دوری گزیند گهی آرزوی دیدار کند

گهی تشنه من باشد گهی بی خیال من

من آن خواهم کز من غافل نباشد

عاشق شدیم به یاری نبردیم جز سوختن سودی

آتش عشق همین است مزد سوختن خاکستر است

دگر یار نخواهم .جز خدا مرا همدم نشاید