تا نباشد سیاهی            معنا ندارد سپیدی

                              تا نبینی از کسی بدی

                          هرگز نفهمی ارزش خوبی

              تا سیرابی دلخوشی     وای گر آید عطشی

               گر نباشد عشقی      هرگز نفهمی درد دوری

                             تا نباشد مرگی

                   هرگز نفهمی ارزش زندگی 

                                       ظلم کف روی آب

                   محبت گوهر خدایی

                                        ظلم رفیق جدایی

                  محبت همنشین پر قو

                                      همنشین ظلم کو؟                  

هرگز قلم را از من نرنجان.

در این دنیای بی همدم که ظلم عادت سینه ها ومحبت معجزه ناب است.

تو کاری کن که پیوند من وقلم ابدی باشد

من بی قلم زنده نیستم

جز جسمی بی احساس  چیز دیگری نیستم

قلم مرا بسوزان بخروشان هر چه خواهی بکن  که من تا اخرین

نفس با تو هستم .جز تو و خدایم یار همدمی ندارم.